Κόντρα Μπουραίμη προς Παππού με αφορμή τις παραδοσιακές στολές

  Ασαφές και τεχνηέντως παραπλανητικό  θεωρεί ο Δ. Μπουραίμης το δελτίο τύπου που εξέδωσε ο δήμος σχετικά με τις αυθεντικές στολές και τα αυθεντικά κοσμήματα που επέστρεψαν από τις αρχές Ιανουαρίου. Δεν χάνει την ευκαιρία να παραθέσει γεγονότα προς αποκατάσταση της αλήθειας και ενημέρωση του κοινού. Παραθέτουμε το Δελτίο τύπου της δημοτικής Αρχής καθώς και την απάντηση του πρώην δημάρχου κ. Δ. Μπουραίμη.

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Επέστρεψαν στο σπίτι τους οι παραδοσιακές στολές της Χασιάς

                                                      

                                                       ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο φυσικό τους χώρο, το Δημαρχιακό Μέγαρο της Δημοτικής Ενότητας Χασιάς επέστρεψαν από τις αρχές Ιανουαρίου, μετά από την πολυετή εξορία τους , οι παραδοσιακές στολές που με αγώνα και πολλές δυσκολίες κατάφερε να φτιάξει ο αείμνηστος Δήμαρχος Χασιάς Νίκος Λιάκος.
Με πρωτοβουλία της Ελένης Λιάκου τα κειμήλια που άφησε ως πολιτιστική παρακαταθήκη στη Χασιά ο πατέρας της επέστρεψαν μετά από 14 χρόνια στο φυσικό τους χώρο. «Είναι καθήκον μας, οι παραδοσιακές στολές που καταγράφουν την ενδυματολογική ιστορία της Χασιάς να προστατευτούν για να εξασφαλιστεί ότι θα ταξιδέψουν όπως τους πρέπει στο χρόνο. Είναι μια κίνηση τιμής προς τους προγόνους μας, που έχτισαν αυτόν τον τόπο και μας γαλούχησαν με αρχές, αξίες συνήθειες, που αποτυπώνονταν σε κάθε πτυχή της ζωής μας και φυσικά και στις φορεσιές των ανθρώπων. Αυτούς τους ανθρώπους, τιμούμε σήμερα με την επιστροφή των παραδοσιακών στολών στο παλιό Δημαρχείο, που είναι το σπίτι τους» δήλωσε σχετικά η Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Ελένη Λιάκου .


Τα σημαντικά κειμήλια της Χασιάς ξεκίνησαν να συγκεντρώνονται το 1990 από τον αείμνηστο Δήμαρχο Νίκο Λιάκο και τους συνεργάτες του, Δημήτρη και Φρόσω Αγγέλου οι οποίοι γύριζαν σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν τις αυθεντικές στολές και τα αυθεντικά κοσμήματα. Πρόκειται για 120 φορεσιές ιστορικής σημασίας που αποτυπώνουν την ενδυματολογική ιστορία της περιοχής από το 1880-1925.


Η σπανιότερη όλων είναι η πράσινη ολοκέντητη νυφική στολή που τοποθετείται χρονικά από το 1700 -1800. Τα κοσμήματα και το σιγκούνι της συγκεκριμένης φορεσιάς φτιάχτηκαν στα Γιάννενα καθώς δεν υπήρχαν αλλού κεντήστρες που να μπορούν να αποδώσουν ακριβώς τα κεντήματα της στολής ενώ στη γιορτινή στολή το κέντημα και τα μανίκια δημιουργήθηκαν από τις καλόγριές στο μοναστήρι της Θεογεννήτορος στον Ωρωπό.

Την πρωτοβουλία της Ελένης Λιάκου χαιρέτησε σύσσωμη η τοπική κοινωνία καθώς οι αυθεντικές κεντητές φορεσιές της Χασιάς και κυρίως οι νυφικές, οι γιορτινές αλλά και η γαμπριάτικη φουστανέλα είναι πλέον δυσεύρετες και με μεγάλη ιστορική αξία.

Δ. Μπουραίμης: «Μεταφέραμε τις παραδοσιακές φορεσιές της Φυλής για να γλυτώσουν την κατάσχεση». Με 144 εκατομμύρια δραχμές τις ξεπλήρωσε ο πρώην δήμαρχος

«Επέστρεψαν στο δημαρχείο της δημοτικής κοινότητας Φυλής, οι παραδοσιακές φορεσιές της Φυλής, ύστερα από την πολυετή εξορία τους στο Ιστορικό και Πολιτιστικό κέντρο του δήμου Φυλής, όπου είχαν μεταφερθεί, απολύτως προστατευμένες, για να γλυτώσουν από την κατάσχεση!»
Αυτός όφειλε να ήταν ο τίτλος του σχετικού δελτίου Τύπου του δήμου Φυλής, αν η διοίκηση του Χρήστου Παππού αποφάσιζε να είναι ειλικρινής με τους κατοίκους της Φυλής και με τον εαυτό της. Όμως, επειδή είναι ανειλικρινής και προκλητική, μας υποχρεώνει να βγάλουμε σκελετούς από τη ντουλάπα και να πούμε την πραγματική αλήθεια σε ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους του δήμου.
Όπως:

• Οι παραδοσιακές στολές της Φυλής – ιστορικά κειμήλια ανυπολόγιστης αξίας – φυγαδεύτηκαν κυριολεκτικά το 1999 από το δημαρχείο, προκειμένου να γλυτώσουν από την κατάσχεση. Ακριβώς επειδή ήταν ιστορικά κειμήλια ήταν τα μόνα που μεταφέρθηκαν, διότι η κατάσχεση αφορούσε ακόμα και στα έπιπλα και τα… ξύλινα κουφώματα, εσωτερικά και εξωτερικά του δημαρχείου, όπως και σε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του δήμου. Κατάσχεση, την οποία εντέχνως απέτρεψε η διοίκηση του Δημήτρη Μπουραίμη

• Σε συνεργασία με την υπάλληλο του δήμου Φυλής Φρόσω Αγγέλου και το σύζυγό της Δημήτρη, οι οποίοι έχουν προσφέρει τα μέγιστα σε αυτή την προσπάθεια, η τότε δημοτική αρχή μετέφερε σε καταλληλότερο χώρο τα εκθέματα, προκειμένου να προστατευτούν από την έντονη μετασεισμική δραστηριότητα.

• Σε συνεργασία, επίσης, με την εκκλησία και τον τότε εφημέριο του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου πατέρα Δημήτριο ενοικιάστηκε χώρος, εφαπτόμενος με το Ναό, ο οποίος εντάχθηκε στην εκκλησιαστική και δημοτική δομή, δημιουργώντας ένα Πολιτιστικό Κέντρο, το λεγόμενο Πολιτιστικό Κέντρο της δημοτικής, σήμερα, ενότητας Φυλής. Εκεί, οι στολές φυλάσσονταν μέχρι τώρα, απολύτως προστατευμένες, μαζί με εκκλησιαστικά κειμήλια. Μέλημα δε της δημοτικής αρχής ήταν η δημιουργία προθήκης, με εκθέματα από την πλούσια αρχαιολογική, λαογραφική και εκκλησιαστική κληρονομιά της Φυλής.

• Η διοίκηση Παππού αλλά, κυρίως, τα μέλη της που είναι γέννημα – θρέμμα της Φυλής (!) και οι οποίοι συμπεριφέρονται ως «γενίτσαροι», αντί να επικροτούν τον αγώνα που κατέβαλαν η προηγούμενη δημοτική αρχή και η τοπική εκκλησία για να προστατέψουν τις παραδοσιακές στολές, μιλούν για τόπους εξορίας και επαίρονται για την «αποκατάστασή» τους.

• Η διοίκηση Παππού, που «κόπτεται» για την επιστροφή και την προστασία των παραδοσιακών στολών ήταν εκείνη που «έδιωξε» από τα Άνω Λιόσια, κατά την πρώτη της θητεία, ιστορικά και αρχαιολογικά κειμήλια, μεταφέροντάς τα στο Μουσείο των Αχαρνών. Ακριβώς το ίδιο που έκανε και τώρα. 16.000 αρχαία αντικείμενα, τα οποία ο πρώην δήμος Φυλής φύλαγε, σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού, μεταφέρθηκαν πρόσφατα στις Αχαρνές. Δε μας εκπλήσσει. Είναι απόρροια της γενικότερης πολιτικής καταστροφής της τοπικής ταυτότητας του Καλλικρατικού δήμου Φυλής που ακολουθεί η διοίκηση, αφού αποσαθρώνει τις δομές της.

• Η διοίκηση Παππού, που «κόπτεται» για την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Φυλής, θα πρέπει να πει στους κατοίκους της, ποιες ενέργειες κάνει για να εντάξει στο νέο ΕΣΠΑ, την αποκατάσταση και αναστήλωση ενός από τα πιο σημαντικά μνημεία της Αττικής: της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας (μια από τις δυο σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο) δίπλα στο δημαρχείο, την κατεδάφιση της οποίας απέτρεψαν ο τότε εφημέριος του Ναού παπα-Δημήτρης και σύσσωμη η κοινότητα της Φυλής, την περίοδο του αείμνηστου δημάρχου Νίκου Λιάκου.

• Το σημαντικότερο όλων, ωστόσο, είναι πως «τα κειμήλια που άφησε ως πολιτιστική παρακαταθήκη στη Φυλή ο πατέρας της Ελένης Λιάκου και τα οποία η ίδια επέστρεψε στο φυσικό τους χώρο» κλήθηκε να τα πληρώσει εξ΄ ολοκλήρου με το ποσό των 144 εκατομμυρίων δραχμών η διοίκηση του Δημήτρη Μπουραίμη. Ακριβώς για να μη μπορεί κανείς και ποτέ να τα αφαιρέσει από το «φυσικό τους χώρο» που δεν είναι το δημαρχείο αλλά ολόκληρη η περιοχή της Φυλής.

Η παράταξη ΔΥΝΑΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ, θεωρεί πως η κρίσιμη πολιτική κατάσταση που διανύει η χώρα – και συνεπώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση ως ετεροδιοικούμενη και απόλυτα συνυφασμένη με κεντρικές επιλογές – δεν επιτρέπουν στη διοίκηση ενός δήμου να υποκρίνεται πως δεν αντιλαμβάνεται (ή ακόμα χειρότερα να μην αντιλαμβάνεται) ποια είναι η πραγματική αγωνία των πολιτών για το μέλλον τους.
Αν, ωστόσο, την αντιλαμβάνεται είναι προτιμότερο να τους πει, πότε θα εγκριθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ο Προϋπολογισμός του δήμου Φυλής και πότε θα επιστρέψει, προκειμένου να προχωρήσει η οικονομική λειτουργία της πόλης.
Αυτή είναι η μόνη, πραγματική, υποχρέωση ενημέρωσης που τους οφείλει.